www.mijnalbum.nl/album=OPFCKTAD

www.mijnalbum.nl/album=AQ7DDKIK

www.mijnalbum.nl/album=VHSEFODJ

Verslag dag 27

Vandaag zijn we naar het nationale park en museum in Bamako geweest, Hans voelde zich nog niet zo goed dat hij met ons mee ging vandaag.

We hadden een taxi chauffeur ingehuurd die met ons mee ging en ons het een en ander kon vertellen van wat we te zien kregen. Het park was heel mooi en schoon iets wat je van de stad niet kunt zeggen. Er lagen mooie rotspartijen en leuke watertjes waar ook nog vis in zat,er liepen wel 20 manen en vrouwen die aan het vegen en schoonmaken waren. We hebben  iets gegeten in een leuk tentje wat van oude balken gebouwd was met gemetselde muren en het zag er heel schoon uit voor wat we in  die stad gewend zijn. Natuurlijk ook nog door het museum zelf gelopen binnen mocht je geen fotos maken. Het was wel leuk om het te zien maar je kunt er toch niet de hele geschiedenis van het land uithalen, er was b.v. niets over de Franse kolonisatie te zien. Wel waren er foto presentaties van de verloedering van het milieu en onze SHELL kreeg er wel van langs. Ook andere olie rampen van schepen langs de rivier de Niger die vast gelopen waren en lek geslagen en wat dat betekende voor de mensen die aan de rivier wonen.

De tijd ging snel en we zijn terug naar het hotel gegaan om nog even een duik in het zwembad te kunnen maken. Intussen was Hans met Rianne gaan praten en die hebben besloten om morgen 1 december naar huis te gaan omdat Hans zich nog steeds niet lekker voelde. Wel jammer dat ze net voordat eigenlijk het hoogtepunt van de reis er aan zit te komen namelijk de spullen uit de container halen en naar de dorpen brengen en natuurlijk de ambulance officieel te overhandigen aan de gemeenschap in Diema moeten missen. Vooral de ambulance zou een heel spektakel worden met tv en plechtigheden erbij jammer. O m een uur of vijf zat ik in de hotel loge te wachten tot iedereen weer naar beneden zou komen toen ik plotseling Niakate met zijn zoon binnen zag komen, hij kwam direct van het vliegveld even bij ons langs om ons te begroeten, ik snel naar boven om de rest van de groep te roepen dat we hoog bezoek hadden. Geweldig we hebben snel wat dingen afgesproken en toen moest Niakate snel naar huis waar zijn familie op het zat te wachten. Later hebben we met yaya nog een rondje door de stad gereden wat leuk voor ons was maar minder voor Herman [die zat achter het stuur].

We hebben gegeten en toen wat hoogte punten van onze trip besproken en toen naar bed.

Groeten HAHELETE

VERSLAG DAG 26

We zaten gister avond nog een beetje na te kletsen toen ik even op internet op de site van de ambassade in Mali die overigens in Bamako is gekeken naar de reis adviezen.  Het werd afgeraden om naar Koulikoro te reizen en daar zouden we naar toe gaan en ook daar overnachten in een school gebouw. We hebben overlegd en ook omdat Rianne te ziek is om meet te gaan en Hans bij haar achter zou blijven hebben we besloten om niet naar Koulikoro te gaan morgen. Dus nog een drankje gedronken en naar bed.

We moesten toch om 7 uur op staan omdat onze begeleider mijnheer  ‘’ya ya’’ om 8 uur hier zou zijn.

Rianne voelde zich nog steeds niet lekker en nadat we yaya uitgelegd hadden dat de ambassade ontraden om naar Koulikoro te gaan wilde we met Rianne even naar een ziekenhuis om te kijken wat ze zou mankeren. We vertelde yaya dat we wel een goed ziekenhuis wilde en niet een waar een medicijn man je verteld wat je mankeert .ja en het was een mooi hospitaal  waar het schoon en netjes was,Rianne is onderzocht en ze mankeerde gelukkig niets en het waren waarschijnlijk spanningen en emoties van wat we allemaal gezien en mee gemaakt hebben. We waren met zijn alle opgelucht dat het mee viel en dat ze niet opgenomen moest worden of zo. We hebben met yaya besproken dat we beter een rustdag konden nemen om Rianne en Hans wat bij te laten komen.

Dus wat bij het zwembad gelegen en een rondje om ons hotel gelopen, ik vroeg aan de jongens zullen we even naar het gezin gaan waar we vorig jaar en 2 jaar terug spullen hebben afgegeven. Toen we daar waren was er alleen een meisje van een jaar of 12 die we niet konden verstaan,aan de straat zat een jongman die wel tegen de familie zou zeggen dat we langs waren geweest en dat we eind van de week opnieuw even langs zouden komen. Ook zijn we een eindje verder naar wat 2 jaar terug een hokje was waar je wat fris kon kopen gelopen en we konden onze ogen bijna niet geloven, vorig jaar zag het er al een stuk beter uit en toen spraken we een man die daar zou gaan investeren om er een restaurantje te maken, hij was eigenaar van een autowasplaats naast het restaurantje. Dit heeft hij ook gedaan en het zag er best aardig uit. We hadden 2 jaar terug onze bak die we op het dak hadden staan om spullen in te doen daar afgegeven en ik liep snel naar  de keuken en ja hoor onze bak deed nog steeds dienst als afwas en droog rek voor de vaat. Het was leuk om te zien dat onze spullen nog steeds in gebruik zijn. Weer naar het hotel gelopen en naar bed.

Groeten HAHELETE

De jongens zullen wel ergens in een dorpje zitten waar ze geen bereik met ons hebben.Dus op dit moment weten we alleen dat Hans en Rianne naar huis zijn.Hans voelde zich te ziek om de laatste dagen van de trip mee te maken.Jammer voor hun.